Advertenties

Ugo Renders, een man die verontwaardiging en gedrevenheid combineert en dat meestal vertaalt in concrete actie, terwijl hij daarbij vaak menig vriend of toevallige omstaander deelgenoot maakt van zijn soms filosofische, soms verrassend lichtvoetige, maar altijd creatieve bespiegelingen.

Tuin

Mijn tuin

tuin-01-2016-7

Zeg mij hoe uw tuin eruit ziet en je weet meer over deze persoon in kwestie!

(meer…)

De interesse voor recycleren was er al lang, gegroeid uit afkeer van verspilling en zich afzetten tegen de wegwerpcultuur in onze maatschappij. Denkelijk begon het met oude meubels die Ugo her en der vond, op straat, op een zolder, kelder… Hij knapte ze op en gaf ze een plaatsje in zijn huis of tuin. Stilaan kreeg Ugo meer en meer “oog” voor oude dingen,  voorwerpen die mensen weggooien, maar die hem op één of andere manier raken. Het lijkt alsof dat oude materiaal hem op dat moment iets te vertellen heeft. Daarom is de zoektocht langs de straten, containerparken, stranden… meer dan een jutterstocht. Het is een tocht met het oog van een ziener, van iemand die op een andere manier naar de dingen kijkt. Je kan het ook herkennen aan de namen die hij zijn werken geeft.

De voorwerpen die UR treffen, verzamelt hij, maar meer nog neemt hij ze mee in gedachten. Hij laat de voorwerpen zo veel mogelijk zoals hij ze gevonden heeft, vb. niet te veel lassen opdat de kleur bewaard blijft. Niet vervormen als het kan, niets veranderen, de tijd zelf heeft ze al mooi gemaakt. UR zegt hierover: “Ik probeer deze voorwerpen te begrijpen. Ik kijk naar ze, praat er als het ware mee totdat ze mij hun geheim vertellen, zoals geliefden dat doen.” UR piekert zich soms suf tot plotseling, op een zalig moment, de bliksem inslaat en enkele van die afgeleefde dingen samensmelten tot een wonderlijk nieuw geheel, waardoor je moet glimlachen of ontroerd wordt. Een nieuw huwelijk is voltrokken!

Dat de creaties van UR een verleden hebben, is duidelijk: ze zijn gegroefd, doorkorven, getekend, zoals hij dat zelf op zijn zestigste ook al een beetje is. Het begin van het kunstwerk start bij de eindfase van het materiaal in zijn oorspronkelijke vorm. Wanneer het zijn leven geleefd heeft, ziet Ugo de rijpheid, volheid en wijsheid van het materiaal en probeert hij het een tweede leven te geven. Een echt scheppingsverhaal.